196 posts by Ευριπίδης Αγγελόπουλος

<< page 2 of 20 >>


11 - Το “Δίκτυο Δημοσιογραφίας των Πολιτών” που δεν έγινε ποτέ και άλλες ιστορίες...

ανέβηκε στις 02-Dec-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

...μερικές σκέψεις με αφορμή την 6η του Δεκέμβρη

Mόλις ανέβηκε η πρώτη εκπομπή για τον περσινό Δεκέμβρη, άρχισαν να στριφογυρίζουν στο κεφάλι οι εικόνες. Ακούγοντας τη δεύτερη, έψαξα και λίγο τι είχαμε με tag griots στο radiobubble και συνειδητοποίησα ότι δεν έχουμε και λίγα. Σχεδόν 350 post από τις 7/12 έως τις 12/1 και 77 εκπομπές  εκ των οποίων οι 50 περίπου ασχολούνται άμεσα με το θέμα της εξέγερσης, ενώ προφανώς και οι υπόλοιπες βρίσκονται υπό την ευρύτερη σκέπη της.
Οι εκπομπές που έβγαιναν από το live πρόγραμμα, συνήθως ενημερωτικές, κάλυψης των γεγονότων και συναφείς, δεν ανέβηκαν ποτέ στη σελίδα, ποιος προλάβαινε εκείνες τις ημέρες...

Τι θα μπορούσαν άραγε να προσφέρουν εκείνες τις ημέρες τα Νέα Μέσα που δεν μπορούν να προσφέρουν τα παλιά; Kαι τι πρόσφεραν τελικά;


η εικόνα από εδώ 

 

Μήπως μες τα δακρυγόνα του Δεκέμβρη του '08 χάθηκε και μια μεγάλη ευκαιρία να δούμε την έννοια της “δημοσιογραφίας των πολιτών” να κάνει ένα ακόμη βήμα;

Nα ξεπερνάει όσα σηματοδοτεί η φράση “το blog μου” και να αρχίσει να μπαίνει σε χωράφια πρωτόγνωρα, όπως το πολυπόθητο και αναγκαίο τότε “δίκτυο δημοσιογραφίας των πολιτών”;

Ξεκινώντας να γράφω τις σκέψεις μου, κατάλαβα ότι είχα μπλέξει τις προσωπικές αναμνήσεις με διάφορα ερωτήματα σαν τα παραπάνω. Καθόλου τυχαία βέβαια όπως θα καταλάβει όποιος μπει στον κόπο να διαβάσει και τα δύο κείμενα.

 

Το ένα οδηγεί στο άλλο, και όχι μόνο χρονολογικά.
Χώρισα τα κείμενα απλά για την οικονομία του χώρου και για την πιο εύκολη διεξαγωγή μιας κάποιας συζήτησης. Που σιγά μην υπάρξει δηλαδή...

Κατά τα άλλα, τα δύο κειμενάκια είναι

 

Φούστα !

 

Μπλούζα  !

 

σχόλια και συναφή (λέμε τώρα) στη Φούστα και την Μπλούζα

 

χωρις σχόλια



12 - ολίγα που συνέβησαν στο radiobubble και την ελληνική bloggόσφαιρα πέρυσι το Δεκέμβρη

ανέβηκε στις 02-Dec-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

και όχι μόνο για την ιστορία...

 

Με ανοικτά τα ερωτήματα:


Τι θα μπορούσαν άραγε να προσφέρουν εκείνες τις ημέρες τα Νέα Μέσα που δεν μπορούν να προσφέρουν τα παλιά;


Και


Μήπως μες τα δακρυγόνα του Δεκέμβρη του 08 χάθηκε και μια μεγάλη ευκαιρία να δούμε την έννοια της “δημοσιογραφίας των πολιτών” να κάνει ένα ακόμη βήμα; να ξεπερνάει την έννοια “το blog μου” και να αρχίσει να μπαίνει σε χωράφια πρωτόγνωρα όπως το πολυπόθητο και αναγκαίο τότε “δίκτυο δημοσιογραφίας των πολιτών”;


Έγραψα εδώ το πως έζησα τις πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία και ενώ βρισκόμουν πίσω από τα μικρόφωνα του Κόκκινου 105,5.



Στο παρακάτω απόσπασμα, όσο κι αν δείχνει απλοϊκό, κρύβεται η ανάγκη που μας οδήγησε πέρυσι να μετατρέψουμε για 15 ημέρες το radiobubble σε “ενημερωτικό σταθμό”
Μιλώντας για το Κόκκινο λέω: "Νομίζω όμως ότι είχαμε την πιο πλήρη και την πιο σοβαρή ενημέρωση εκείνες τις πρώτες ώρες. Το γιατί είναι απλό: εκτός των άλλων, είχαμε δεκάδες πολίτες, επαγγελματίες και μη, που έπαιζαν για εμάς το ρόλο του ανταποκριτή. Μας είχαν εμπιστοσύνη. Και τους είχαμε κι εμείς. Είχαμε την ανάγκη τους και είχαν τη δική μας."


Αυτό θα αποδεικνύονταν και το κλειδί που θα ξεκλείδωνε από εκείνη τη Δευτέρα τα μικρόφωνα του radiobubble που θα μετατρέπονταν αίφνης σε “ενημερωτικό σταθμό”. Και δε θα τα έκλεινε μέχρι τη στιγμή που δεν υπήρχε πλέον λόγος για διαρκείς συνεχείς αναμεταδόσεις “των γεγονότων”.



Κάποιοι είχαν εμπιστοσύνη σε εμάς στο radiobubble, είχαν καταλάβει τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε το θέμα, αλλά κι ότι δε χρωστάμε σε κανένα. Αν δε μας άρεσε κάτι που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ το λέγαμε, αν μας άρεσε κάτι που έλεγε ο Παυλόπουλος (δύσκολο βέβαια να συμβεί κάτι τέτοιο) το λέγαμε κι αυτό. Δε βγάζαμε τις πορείες να έχουν 100.000 κόσμο, δε μιλάγαμε όμως και για “ομάδες 50 αναρχικών”. Αν σπάγανε βιτρίνες, λέγαμε “σπάνε βιτρίνες”, αν επιτείθονταν τα ΜΑΤ άνευ λόγου, το λέγαμε επίσης.



Αισθανόμασταν ότι υπήρχαν αναγνώστες και ακροατές που μας είχαν εμπιστοσύνη. Και δεν είχαν σε άλλους. Κι απ' τη μεριά μας, για να είμαστε ειλικρινείς, είχαμε εμπιστοσύνη μόνο σε όσους γνωρίζαμε. Σε όσων τα blogs διαβάζαμε από καιρό, σε όσους παρακολουθούσαμε μέσω του twitter ή ό,τι.
Για μένα -θα τολμούσα να πω και “για εμάς στο bubble”- αυτή ήταν η προσφορά του δικού μας Νέου Μέσου. Το κεκτημένο του κοινού κώδικα, το “σε ξέρω, σε ακούω, σε διαβάζω, σου έχω εμπιστοσύνη”. Κι αφού υπήρξαν τόσο πολλά blogs με ενδιαφέροντα και σοβαρά κείμενα εκείνες τις μέρες, “η προσφορά των Νέων Μέσων” εν γένει.



Για το εάν στο radiobubble το “δημοσιογραφικό μας κριτήριο”, ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούσαμε να διασταυρώσουμε τις ειδήσεις, ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά, δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά. Οι καλύψεις μας ήταν άρρυθμες, εξαρτώνταν από το πόσο αντέχαμε, την πρώτη εβδομάδα είναι η αλήθεια, κοιμηθήκαμε λίγο.



Τη Δευτέρα το πρωί, έκανα για το radiobubble την πρώτη ζωντανή κάλυψη από τα όσα συνέβαιναν στους δρόμους. Η κάλυψή μου αυτή, περιελάμβανε τη μετάδοση του κενού χρόνου στον οποίο αιωρούμασταν όλοι εκείνο το πρωί. Είχα φτάσει μπροστά στο σημείο της δολοφονίας ακολουθώντας μια ομάδα μαθητών. Όταν έφτασαν εκεί, κάθισαν κάτω βουβοί. Κι εμείς αναμεταδίδαμε στον αέρα του radiobubble τη σιωπή τους... Η διάρκειά της ήταν ένας ραδιοφωνικός αιώνας. Και μόνο αυτό να είχαμε μεταδώσει το Δεκέμβρη θα αισθανόμουν επαγγελματικά πλήρης και σαν πολίτης εμπλεκόμενος με τα Νέα Μέσα, τουλάχιστον ικανοποιημένος.



 Είχε φτάσει η ώρα 4 το μεσημέρι και δε γύριζα πίσω, στο τηλέφωνο μου φωνάζανε, “ρε μαλάκα γύρνα στο στούντιο να πάει και κάνας άλλος στην πορεία”...

Ένας από τους λόγους που δεν καταφέραμε όλα όσα θα μπορούσαμε ήταν ότι διακατεχόμασταν από την ανάγκη να διαδηλώνουμε και όχι να αναμεταδίδουμε, την ανάγκη να συμμετέχουμε στα γεγονότα και όχι “να τα καλύπτουμε”.



Ένας από τους λόγους που ό,τι κάναμε το κάναμε καλά, ήταν και πάλι αυτός. Δε βιαστήκαμε “να βγάλουμε πρώτοι” τις ειδήσεις για κάποιες καταλήψεις που θα γίνονταν. Θα μπορούσαμε να τις έχουμε από την προηγούμενη μέρα έτοιμες, γραμμένες.


Αυτός είναι όμως και ο λόγος που κανείς δε με ρώτησε “γιατί φωτογραφίζεις”, ούτε καν προσπάθησε να με νουθετήσει “κρύψε τα πρόσωπα”. Μόνος μου τις τράβαγα τις φωτογραφίες, μόνος μου τις έσβηνα από τη μηχανή. Δε δημοσίευσα καμία. Δε χρειάζονταν.
Θα μπορούσαμε να έχουμε “αποκλειστικότητες” δεν μας αφορούσαν. Σαν εμάς ευτυχώς ήταν πολλοί bloggers, συναντιόμασταν στις πορείες, στις συνελεύσεις της Νομικής, τις καταλήψεις. Άλλους τους ξέρω με το όνομά τους, άλλους με το διαδικτυακό τους ψευδώνυμο, άλλους μόνο ως φάτσες. Μερικούς τους αναγνώριζα κι όταν φόραγαν μαντίλι.

Μετά την πρώτη ταραχή, και με πληροφορίες να λένε “θα βγει στρατός στο δρόμο” κάνουμε μια έκτακτη εκπομπή με τον Περικλή. “Αν κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης και βγει στρατός στους δρόμους, θα το θεωρήσω ισοδύναμο πραξικοπήματος και θα αντισταθώ όπως αντιστάθηκα στη χούντα”.
Αποστέλλω τη δήλωση του βουλευτή Κοροβέση στα “επίσημα Μέσα”, όσο την είδατε εσείς αναδημοσιευμένη την είδα κι εγώ.




Σχεδόν μεσάνυχτα της Πέμπτης κάνουμε το πρώτο post/κάλεσμα.

Καλούμε το διαδίκτυο σε συντονισμό. Θεωρούμε ότι ήδη έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος, θέλουμε να φτιάξουμε ένα δίκτυο δημοσιογραφίας των πολιτών. Έχει προηγηθεί το κάλεσμα του Ματθαίου και μια συνάντηση. Κι αν δεν κάνω λάθος ανάλογο ή το ίδιο κάλεσμα από τον Αστέρη.



Δεν δείχνει να προχωράει τίποτα. Ο Ματθαίος, αν κατάλαβα καλά, αντιμετωπίζεται από κάποιους ως εκπρόσωπος ενός πολιτικού χώρου. Η πιο σωστά αντιμετωπίζεται από κάποιους που ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ προφανώς δε θέλει να μπλέξει με κάτι που δεν είναι απολύτως σίγουρο ότι μπορεί να το ελέγξει. Απ' ότι φαίνεται και κάποια μέλη του ΠΑΣΟΚ ιδιαίτερα δραστήρια στο διαδίκτυο προτιμούν να αποφύγουν την κακοτοπιά...



Εμείς σηκώνουμε το δικό μας μπαϊράκι, κι ότι γίνει.
 Άλλος μπορεί να περιμένει να διοριστεί και να μη θέλει να βγάλει κακό όνομα.
Ο καθένας με τα κουσούρια του.



Ξημερώματα Σαββάτου έχουμε ήδη ξεκινήσει.
Έχει προηγηθεί μια συνάντηση στο “Ραδιομέγαρον”, πρέπει να ήμασταν καμιά εικοσαριά. Εκεί συνειδητοποιούμε ότι είναι αδύνατο να κρατήσουμε βάρδιες και να καταγράφουμε/μεταδίδουμε ειδήσεις. Οι περισσότεροι το πρωί δουλεύουν κι έπειτα προτιμούν να είναι στο δρόμο. “Θα κάνουμε ότι μπορούμε” Η Μαρία και η Ροδιά ξενυχτάνε και έχουμε μια σοβαρότατη καταγραφή (δεν ξέρω ίσως να είναι και η πιο πλήρης) του τι έγραφαν τότε τα ελληνικά blogs.

Έχουμε επίσης, για ένα σύντομο διάστημα, μια αρκετά σοβαρή κάλυψη του τι μεταδίδουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία. Αλλά και του τι γράφουν τα mass media.

 

Οι πολλοί είναι “οι ανταποκριτές του radiobubble” απ' τους δρόμους της Αθήνας. Βγαίνουν στον αέρα μέσω τηλεφώνου, στέλνουν sms ενημερώνοντας το studio, γράφουν ως radiobubble στο twitter του οποίου εκείνες τις μέρες το password  έχουν καμιά 10ριά άνθρωποι (αυτό δεν το ξέρατε έτσι;).
Κάποιοι προλαβαίνουν να γράψουν τις ανταποκρίσεις τους κάποιοι να ανεβάσουν χαρακτηριστικά ηχητικά στιγμιότυπα  ή μαρτυρίες.
Καλύπτονται κάποια γεγονότα που δεν εμφανίστηκαν (σε αυτό το μέγεθος) πουθενά αλλού, κάποιες από τις πλέον ρηξικέλευθες εκδηλώσεις του Δεκέμβρη. Και αντί άλλης πρωτιάς, προλαβαίνουμε μόνο αυτήν που θέλαμε, ακούμε πρώτοι τον sub comantante να μας στέλνει χαιρετίσματα απ' την άλλη άκρη του πλανήτη γη. 

 



Τι να σημαίνει άραγε “δημοσιογραφία των πολιτών”; Τη θέλουμε ή έχουμε βολευτεί;

 

 

 


Το “δίκτυο δημοσιογραφίας των πολιτών” είχε δημιουργηθεί. Xωρίς όμως να μπορέσει κάπου να συγκλίνει, χωρίς να δημιουργηθεί ο αναγκαίος “πόλος” γύρω απ' τον οποίο θα εμφανίζονταν η δύναμη των πολιτών. Μείναμε σκόρπιοι.



Αυτό θέλαμε από άποψη ή απλά δεν ήμασταν αρκετά ώριμοι για το επόμενο βήμα;



Θα μπορούσαμε εκείνες τις ημέρες να δημιουργήσουμε ένα δυνατό κέντρο μιας πραγματικής και ακηδεμόνευτης ενημέρωσης; Ή έστω να φανούμε περισσότερο χρήσιμοι; Μην ξεχνάτε ότι συχνά δεν ξέραμε πόσες διαδηλώσεις συνέβαιναν ταυτόχρονα στην ίδια πόλη. Μην ξεχνάτε ότι  πέρασαν μέρες μέχρι, από κάποιες εφημερίδες τελικά, να μάθουμε τον αριθμό των συλληφθέντων ανά την επικράτεια. Κι αυτός ακόμη ήταν επί μήνες αμφισβητούμενος. Αυτά τουλάχιστον με αρκετό κόπο, ίσως και με έναν πληθωρισμό καλής διάθεσης, θα μπορούσαμε να τα είχαμε προσφέρει.   



Στο κάλεσμα του Ματθαίου τότε θα μπορούσαν περισσότεροι να έχουν ανταποκριθεί.

Και στο κάλεσμα του radiobubble επίσης.

 

 

Εμείς τελικά δώσαμε τη μάχη σαν ομάδα, γιατί με τη λογική της ομάδας είχαμε από την αρχή στηθεί.

Όμως σαν μια ομάδα - νησί. Και γύρω μας η θάλασσα του διαδικτύου. Ενδιαφέρουσα, δυναμική, γεμάτη φαντασία και ένταση, ακηδεμόνευτη, σοβαρή. Αλλά αποτελούμενη από εκατοντάδες μικρά νησάκια. Τα οποία δεν αναζητούσαν γέφυρες πέραν των γνωστών: το twitter να ρίξουμε το άρθρο μας, το buzz να το ψηφίσουμε.



Ας δούμε λίγο παραπέρα από το πόσο καλά κείμενα γράψαμε και πόσο τα blog μας γέμισαν  με ενδιαφέρουσες εικόνες. Νομίζω ότι μια ιστορική ευκαιρία για το ελληνικό διαδίκτυο χάθηκε πέρσι το Δεκέμβρη.
Ίσως πάλι να 'ναι και ισοδύναμη αυτού που κερδίσαμε, δεν επιμένω...



Απλά αναρωτιέμαι, από δω και πέρα δηλαδή θα παίζουν μπάλα μόνο οι μεγαλοεκδότες; Και θα μας καλούν “να πούμε τη γνώμη μας ως bloggers” γράφοντας σχόλια στις ειδήσεις που διυλίζουν στα αξιότιμα ενημερωτικά τους site;

 


Δεν θέλουμε κάτι περισσότερο ή δεν είμαστε ικανοί για αυτό;
Προτιμάμε την ελευθερία και ταυτόχρονα τη μοναξιά “του δικού μας blog” από τη μάχη με το θηρίο, μιας άτυπης έστω, συλλογικότητας;

 

Οι εικόνες από το mikro analogo

σχόλια 10

by edmon - http://www.youtube.com/watch?v=kaMEc5-p738 Δεν ξέρω πόσο σχέση έχει με όλα αυτά, αλλά εγώ πάντα μαζί με όλα τα υπόλοιπα που συνέβησαν πέρυσι στο radiobubble (τότε που νοιώσαμε καυτό το αίμα μας), θα θυμάμαι αυτό το τραγούδι που το παίζαμε ασταμάτητα τότε...

by Ευριπίδης Αγγελόπουλος - @edmon http://www.radiobubble.gr/el/audio/4754

by edmon - Σούπερ!

by Kostas Boukouvalas - Ευριπίδη μου, Primum vivere deinde philosophari λέει ένα ρητό στα λατινικά. Να είχαμε λύσει το βιοποριστικό μας πρόβλημα και να αγοράζαμε και παραπάνω ώρες σ' ένα εικοσιτετράωρο που λέει ο λόγος. Να σου πω κάτι, ξέρω οτι σε ξαφνιάζει, αλλά είμαι συντηρητικός. Ας ανδρωθούν πρώτα οι μονάδες και μετά ας αθροιστούν. Γιατί αν αθροίσεις το 0,5 με το 0,5 και το 0,5 το αποτέλεσμα είναι το 1,5 ενώ αν αθροίσεις το 2 με το 2 και με το 2, το αποτέλεσμα είναι το 6. :) Ξέρω οτι θέλεις η ισχύς εν τη ενώσει να γίνει πάνω στην επαναστατική φρενίτιδα, χεχε, αλλά η παγκόσμια εμπειρία δείχνει οτι αυτό δημιουργεί τρομακτικά αμαλγάματα από διαφορετικές συνιστώσες και άντε μετά να μπεις στη διαδικασία του (απ)εμπλουτισμού.

by Ευριπίδης Αγγελόπουλος - @Kostas Boukouvalas να κάνουμε τις αμαρτίες μας ρε να έχουμε να μετανιώνουμε, να μην είμαστε καταδικασμένοι στην αιώνια βαρεμάρα, μας έφαγε ο ορθολογισμός ;-) φιλιά στη Σαλονίκη (δεν πιστεύω να ψήφισες τον Ψωμιάδη ρε σαρδανάπαλε)

by duke_zappa - Καναλάρχα, μην ξεχνάς όμως ότι η έννοια blog πριν το Δεκέμβρη εκείνο ήταν κάτι το εξωτικό, μην ξεχνάς ότι τα ενημερωτικά blog έκαναν το μεγάλο μπαμ τότε, και κυρίως λόγω ότι είχαν μεγαλύτερη και καλύτερη πρόσβαση στις πληροφορίες από ότι τα κλασσικά μέσα. Καναλάρχα είναι και αυτό κάτι, στον τομέα που μιλάμε

by Νίκος Γεωργίου - Ο Δεκέμβρης ήταν μια ευκαιρία για το ελληνικό διαδίκτυο, η οποία αξιοποιήθηκε πιστεύω σε μεγάλο βαθμό αλλά θα συμφωνήσω στο "εκατοντάδες μικρά νησάκια" που πολλά απ' αυτά δεν είναι και γνήσια. Κι εδώ είναι αυτό που λέγαν οι παλιοί, ένα κλαδί το σπας δέκα όχι. Δυστυχώς όμως ήταν και μια ευκαιρία για το σύστημα που εκμεταλεύτηκε το φόβο που δημιουργήθηκε στον κόσμο από τα γεγονότα (για τα περισσότερα από τα οποία κατά τη δική μου άποψη το ίδιο είχε την ευθύνη). Έτσι λοιπόν έβγαλε απ' το συρτάρι χαζοτρομονόμους κι απ' τις αποθήκες κάμερες και γέμισε την Αθήνα. Και το αντιφατικό είναι πως κάθε τζαμαρία που σπάει σε μια πορεία απ' τη μια τραβάει τα φώτα των ΜΜΕ στους σκοπούς και τα αιτήματα απ' την άλλη συντηρητικοποιεί όσους δεν μπορούν να ερμηνεύουν και να αξιολογούν τα γεγονότα. Αν μη τι άλλο πάντως νομίζω όλοι θα συμφωνήσουν πως σηκώθηκε πολύς κόσμος απ' τον καναπέ.

by Kostas Boukouvalas - Εγώ σε έβρισα ρε φίλε; Ξέρεις τι ψήφισα φίλε μου, το βλέπεις στα... πλήκτρα μου. :)

by ThirdEye - Δυστυχώς, μια ευκαιρία χάθηκε. Άργησα να το καταλάβω μέσα στον ρομαντισμό μου, ότι η λέξη "μαζί" δεν αρκεί, πρέπει να είναι εδραιωμένη αξία. Για ερευνιτικούς λόγους, τρομάρα μου, προσπάθησα να πάρω επίσημη θέση των κομμάτων ή κάποιων εκπροσώπων τους, για τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Εισέπραξα δολοφωνική σιωπή για άλλη μια φορά. Μη με ρωτάτε γιατί. Δεν ξέρω. Μη με ρωτάτε γιατί ο πολιτικός σχολιασμός μου έχει γίνει πιο σπάνιος. Η απογοήτευση είναι μεγάλη. Η αγανάκτηση ότι δεν θέλουν όλοι ένα καλύτερο παρόν, σε πνίγει. Κακώς, κάκιστως.

by pandoras_smile - Δεν υπάρχουν χαμένες ευκαιρίες. Η κοινωνία μας ζυμώνεται σαν κρασί που παλαιώνει. Ότι «κατακτούμε» σε εμπειρία και συλλογική αντίληψη είναι ένα βήμα. Το προς τα πού δεν το ξέρουμε. Έχουμε όμως την απόλυτη ευθύνη των επιλογών μας. Τα νέα μας βήματα είναι αυτά που χτίζουν το αύριο, λιθαράκι – λιθαράκι. Ένα είναι σίγουρο: όταν δεν κινείσαι βουλιάζεις . Βουλιάζεις στο βούρκο του τίποτα, στην ανυπαρξία. Φίλε Ευριπίδη πολύ Καλή δουλειά !



13 - Οι πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία και η χρησιμότητα των "παλιών Μέσων"

ανέβηκε στις 02-Dec-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος



Λίγο μετά τη στιγμή που δολοφόνησαν το παιδί, ξεκινούσε η εκπομπή μου Στο Κόκκινο, σε ένα “παραδοσιακό” ή “συμβατικό” ραδιόφωνο, όπως θες πες το. Ήταν ακόμη η εποχή που 12 με 2 ξημερώματα Κυριακής αναμεταδίδονταν από τα FM εκπομπές που έκαναν τα μέλη του radiobubble. Ένα ακόμη πείραμα που κάναμε “για τη σύγκλιση των δύο κόσμων”, του παλιού με τα συμβατικά Μέσα και του “καινούργιου” με τα “μη συμβατικά”. Το οποίο πείραμα, προϋπαντούσα  προσωπικώς κάθε Σάββατο, βγαίνοντας στον αέρα στους 105,5 από τις 10.30 έως τις 12 τα μεσάνυχτα.

Ως επαγγελματίας των “παλαιών Μέσων”, διατήρησα την ψυχραιμία μου και "κράτησα" τον σταθμό τις πρώτες δύσκολες ώρες. Τα πράγματα όμως ήταν πολύ δύσκολα. Οι “επίσημες δημοσιογραφικές πηγές μας” ήταν οι συνεργάτες του σταθμού που έσπευδαν στο σημείο. Οι ανεπίσημες οι πολίτες που μας τηλεφωνούσαν.

Επρόκειτο περί δημοσιογραφικής κολάσεως. Τα Εξάρχεια βρίσκονταν υπό πολιορκία, άλλα έλεγαν όσοι βρίσκονταν εντός του κλοιού, άλλα όσοι βρίσκονταν εκτός. Τις πρώτες στιγμές δεν ήταν καν σίγουρο αν το παιδί ζει και αν το πυροβόλησε αστυνομικός.

Παρακολουθούσαμε τα συμβατικά Μέσα, “παλιά” και “νέα”. Η τηλεόραση έπαιζε τις Σαββατιάτικες χαζομάρες, για το θέμα τηρούσε σιγή ιχθύος ενώ η πόλη καίγονταν.


Το in.gr μίλαγε για “πολυμελή ομάδα αναρχικών που επιτέθηκε στο περιπολικό” και για “24χρονο νεαρό”, κάνοντας αυτό που ήξερε πάντοτε, αναμεταδίδοντας δηλαδή τις “ανεπιβεβαίωτες αστυνομικές πηγές” ως είδηση.

Ήμουν τυχερός να έχω την Καλλιόπη μαζί μου να παρακολουθεί το twitter και τα blogs. Ήμουν τυχερός να έχω και τον Ματθαίο, που έμενε τότε σχεδόν επάνω στην πλατεία Εξαρχείων, να βγαίνει με τηλεφωνικές συνδέσεις μεταφέροντάς μας την εικόνα που επικρατούσε στην περιοχή. Και να απευθύνει από αέρος “έκκληση προς τον Υπουργό και τον αρχηγό της Αστυνομίας: να αποσυρθούν οι αστυνομικές δυνάμεις που έχουν κυκλώσει κόσμο στην πλατεία για να μη θρηνήσουμε κι άλλο θύμα”.

Τυχερός...

Δεκάδες άνθρωποι καλούσαν Στο Κόκκινο 105,5 εκείνες τις ώρες. Εγώ, σοβαρός, ζητούσα το όνομά τους ώστε να μπορούμε αν χρειαστεί να τους βρούμε και να τους αξιοποιήσουμε αργότερα ως μάρτυρες. Μιλούσαν όμως για το ζεστό αίμα του παιδιού, για το πως σπαρταρούσε πυροβολημένο, για την εικόνα του αστυνομικού που τον πυροβόλησε. Ήταν σοκαρισμένοι, θολωμένοι, χαμένοι. Μας έδιναν και όνομα και τηλέφωνο, μερικοί ήθελαν να δώσουν και τη διεύθυνσή τους. Περίμεναν να τους πω εγώ κάτι. Τι να τους πω...

Φοβόμασταν για περισσότερα θύματα, βλέπαμε τα κανάλια να μην διακόπτουν το πρόγραμμά τους.
Βλέπαμε τα επίσημα σοβαρά “ειδησεογραφικά site” ή να μην έχουν πάρει χαμπάρι ή να κάνουν ότι δεν έχουν πάρει χαμπάρι ή να γράφουν ψέμματα.

Μάλλον το ότι στο συγκεκριμένο ραδιόφωνο δεν υπήρχε η αγωνία να με λογοκρίνει ο εργοδότης, ήταν αυτό που με έκανε να διατηρήσω τη σοβαρότητά μου. Αντί να φωνάξω από μικροφώνου αυτό που θα φώναζα αν μου απαγόρευαν να μιλήσω, είπα “παρακαλούμε εάν κατευθύνεστε αυτή τη στιγμή προς το κέντρο της πόλης, να είστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί”. Ούτε “βγείτε στους δρόμους” είπα, ούτε “μείνετε σπίτι σας”.


Τα τηλεφωνήματα βέβαια των συναδέλφων που έβγαιναν στον αέρα, έδιναν μια πλήρη εικόνα για το που υπάρχουν αστυνομικές δυνάμεις, με τι εξοπλισμό, με τι διαθέσεις, για το που πέφτουν δακρυγόνα, για το που είναι περικυκλωμένοι διαδηλωτές, για το ποιοι δρόμοι είναι ανοικτοί και ποιοι όχι. Το όλο κλίμα αυτού που έβγαινε στον αέρα, ας μην κρυβόμαστε, συνηγορούσε στο “δεν είναι δυνατόν, πρέπει να διαμαρτυρηθούμε με κάθε τρόπο”.

Αρνηθήκαμε πεισματικά να μεταδώσουμε το όνομα του Γρηγορόπουλου μιας και αγνοούσαμε “αν το 'ξερε ακόμη η μάνα του”. Που όπως μάθαμε μετά, δεν το ήξερε.... Μανάδες όμως ήταν και αυτές που τηλεφωνούσαν και εκλιπαρούσαν να μάθουν το όνομα του νεκρού παιδιού, ούτε τα δικά τους είχαν γυρίσει στο σπίτι...

Θυμάμαι να μιλάω για τη “μαύρη νύχτα” της Αθήνας, για “τη νύχτα που θα μείνει στη μνήμη των Ελλήνων όπως έμεινε η νύχτα που δολοφονήθηκε ο Καλτεζάς, όπως τη νύχτα που έφερε η δολοφονία του Τεμπονέρα”.
Και μόνο η αναμόχλευση τέτοιων αναμνήσεων από την πρώτη ώρα μετά τη δολοφονία, “σημειολογούσε” από μόνη της μια “θέση”.

Θυμάμαι την πρώτη διακοπή του προγράμματος της τηλεόρασης και τον κύριο Σόμπολο να λέει... αυτά που είπε και υπάρχουν και στο youtube.

Δεν γνωρίζω τι μετέδωσαν εκείνες τις πρώτες ώρες, μέχρι τις 12.30 περίπου που έμεινα πίσω από το μικρόφωνο τα άλλα ραδιόφωνα των FM. Νομίζω όμως ότι το Κόκκινο είχε την πιο πλήρη και την πιο σοβαρή ενημέρωση εκείνες τις πρώτες ώρες.

Το γιατί είναι απλό: εκτός των άλλων, είχαμε δεκάδες πολίτες, επαγγελματίες και μη, που έπαιζαν για εμάς το ρόλο του ανταποκριτή. Μας είχαν εμπιστοσύνη. Και τους είχαμε κι εμείς. Είχαμε την ανάγκη τους και είχαν τη δική μας.

Σύντομα βέβαια θα προέκυπταν οι συμβάσεις και τα “πρέπει” που έχει κάθε συμβατικό Μέσο. Ο σταθμός ανήκει σε ένα κόμμα, κι όταν σύντομα το κόμμα αυτό βρέθηκε σε αμηχανία, η αμηχανία αυτή μεταφέρθηκε και στα μικρόφωνα.
 Όταν ο ένας βουλευτής σου τρέχει στη ΓΑΔΑ να απελευθερώσει προσαχθέντες κι ο άλλος αμύνεται στην τηλεόραση σε επιθέσεις του στυλ “εσείς είστε οι κουκουλοφόροι”, λογικό είναι...


Πάντως για να είμαστε δίκαιοι, παρά τα προβλήματα αυτού του είδους, το Κόκκινο 105,5 εκείνες τις ημέρες υπήρξε όαση σε ό,τι γνωρίσαμε ως “ενημέρωση”. Ένα χρήσιμο εργαλείο για τους διαδηλωτές .κι ένα σημείο αναφοράς για όσους δεν έτρωγαν το χόρτο που τους σέρβιραν οι τηλεοράσεις.
Αν κάτι παραπάνω μπορούσε να γίνει, θα γίνονταν από αυτά που λέμε Νέα Μέσα...
Αυτά όμως τα γράφω στο άλλο κειμενάκι, γιατί η κουβέντα πάει αλλού.

 

Οι εικόνες από εδώ

σχόλια 1

by oneiros - Το ραδιόφωνο (μπορεί να) είναι το πιό ζωντανό απ'τα παλιά μέσα, και το απέδειξε τον Δεκέμβρη, χάρη στη δουλειά που έγινε όχι μόνο εδώ αλλά ακόμα κι από κάποια παραδοσιακά ραδιόφωνα. Κρατώ βέβαια το δυνητικό, γιατί εμένα το ραδιόφωνο των FM με πίκρανε & το εγκατέλειψα εδώ και δεκαετίες. Με αφορμή τα όσα έγιναν τότε & μου θύμισες, σου αφιερώνω μιά ταινία που μιλάει για παρόμοια ραδιοφωνικά βιώματα σε άλλους καιρούς...



14 - Οι Δρόμοι Ζωής μας περιμένουν στο Πάρκο Ελευθερίας !

ανέβηκε στις 01-Dec-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος



click to listen

σχόλια 2

by dromoi zois - Τι ωραίο σποτάκι που μας φτιάξατε! Δεν χορταίνουμε να το ακούμε. Ευχαριστούμε πολύ Αποστόλη και όλα τα παιδιά του radiobubble! Σας περιμένουμε στο bazaar!

by Ευριπίδης Αγγελόπουλος - Τα σέβη μας ;-) Καλή επιτυχία στο μπαζάρ και τα όσα κάνετε!



15 - Παρασκευή, οι Δρόμοι Ζωής καλεσμένοι στα Κενά Αέρος

ανέβηκε στις 19-Nov-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

Εκτάκτως,

και παρά τα διάφορα τρέχοντα,

Παρασκευή μεσημεράκι στις 3μμ,

γιατί μην ξεχνιέστε έχουμε κι ένα σχετικό ξενύχτι,

καλεσμένη των Κενών Αέρος η Τίνα Σταύρου,

εθελόντρια της οργάνωσης Δρόμοι Ζωής

για να μας μιλήσει για τη δουλειά της οργάνωσης

και τις προετοιμασίες μικρών και μεγάλων για την ετήσια γιορτή,

που εφέτος θα γίνει στο Πάρκο Ελευθερίας με την υποστήριξη του radiobubble.



* Όπως καταλαβαίνετε το mixer του ΤρελλάDJα, θα τελειώσει εκτάκτως μια ώρα νωρίτερα.


σχόλια 1

by maria mikro analogo - Μπράβο, τέλεια! :)



16 - Ολίγες ακόμη φωτό από το SubWalk Party @ Godot

ανέβηκε στις 15-Nov-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

..

 

 

 

 

 

σχόλια 5

by TheSkyEtc - αυτά είναι . . .

by kaleidoskopio - Αναίσχυντος έιστε, κύριε Αποστόλη! Σοφία, ωραίο το εφέ με το μαλλί στην 6η φώτο! Επίσης, εγώ τον Κεσίσογλου γιατί δεν τον είδα; Πάλι είχα πιεί πολύ μου φαίνεται. Κατάμεστο για άλλη μια φορά το γκοντό!!

by kaleidoskopio - Από Κατερίνα (ξ) το προηγούμενο κόμεντ. Αμάν με αυτό το σύστημα, με έχετε μπερδέψει.

by Γιώργος Κεσίσογλου - Πάντα τέτοια! @ (ξ) Τέτοια ώρα που ήρθα κι εγώ, που να με δείτε ... Εξάλλου εσείς φεύγετε κι από νωρίς νομίζω ;-)

by Γιώργος Κεσίσογλου - Πάντα τέτοια! @ (ξ) Τέτοια ώρα που ήρθα κι εγώ, που να με δείτε ... Εξάλλου εσείς φεύγετε κι από νωρίς νομίζω ;-)



17 - Τα νέα Μέσα και η έννοια της δημοσιογραφίας...

ανέβηκε στις 14-Nov-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

 Την Πέμπτη, έγινε, με πρωτοβουλία της Ενωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης, Ημερίδα για τα Νέα Μέσα.

  Με τον τρόπο αυτό η ΕΣΗΕΜΘ συμμετείχε στην εκστρατεία της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (ΕΟΔ) "Υπερασπιστείτε τη Δημοσιογραφία" ("Stand Up For Journalism").

 Μπορείτε (και καλά θα κάνετε να το πράξετε) να κατεβάσετε από εδώ την εκτενή και πολύ ενδιαφέρουσα εισήγηση του Anemou που, όπως και να το κάνεις, βάζει τα πράγματα στη θέση τους και προχωράει τη συζήτηση ένα βήμα παραπέρα.

Περισσότερα και στο blog του Αντρέα εδώ.

χωρις σχόλια



18 - "Το 25% των Ελλήνων χρηστών ακούει καθημερινά ραδιόφωνο μέσω διαδικτύου"

ανέβηκε στις 11-Nov-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

Σύμφωνα με την έρευνα της IAB Europe, της οποίας μερικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα (όπως το ότι το 66% των Ελλήνων χρηστών μπαίνει στο δίκτυο καθημερινά, ενώ ο αντίστοιχος ευρωπαικός μέσος όρος είναι 53%), μπορείτε να διαβάσετε εδώ

σχόλια 2

by Mafalda - Είμαστε επικοινωνιακοί ως λαός! Τί να κάνουμε;... Λίγο λιγότερο ωστόσο απ' τους Δανούς και τους Νορβηγούς ... (!) "Το 69% εμπιστεύεται τα αποτελέσματα που λαμβάνει από τις μηχανές αναζήτησης." Αυτά είναι! Και κρίση ΔΕΝ έχουμε άμα λάχει! (ποιός είναι άραγε γι' αυτό ο ευρωπαϊκός μ.ό.;;) Αντε ... να τα εκατοστήσουμε! :)) Υ.Γ. Πειράζει μωρέ που έχω μια μικρο-αλλεργία με τις στατιστικές ... ενίοτε και με τις μηχανές αναζήτησης;;... θα φταίνε μάλλον τα εκπαιδευτικά μου τραυματικά βιώματα!

by Panos_Michail - Νομιζω πως πρεπει να κανουμε περα να περασει, να κανουμε περα να διαβει. Ξεκαθαρα;-P http://www.doraradio.gr/



19 - ολίγες φωτό από το Godspeed + Dr Who πάρτι @ Godot ...

ανέβηκε στις 06-Nov-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

ή αλλιώς

Doctor Who is looking at Godspeed ...

 

 >>>

 ξ

 

 

 

σχόλια 14

by maria mikro analogo - ωωωωωω!!!!! Καλέεεεεες! :D

by monkie - διακρίνω μια εύθυμη χοροεσπερίδα στα πλαίσια του "πράσινου" πολιτισμού. Ζητώ ταπεινά συγνώμη που δεν παραβρέθηκα, αλλά τις Πέμπτες εργάζομαι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες σε εφημερίς. Σχωρνάτε μας λοιπόν! Γιώργος

by Ευριπίδης Αγγελόπουλος - @monkie καλές είναι οι εφημερίς, να τις παίρνουν οι εργαζόμενοι να διαβάζουν για τα δικαιώματά τους, τώρα βέβαια οι εργαζόμενοι στις εφημερίς στερούνται δικαιωμάτων, και δεν μπορουν να πάρουν και μια εφημερίς να διαβάσουν για τα δικαιώματά τους... μπέρδεμα σου λέω. άντε βρε και στα δικά σας τα πάρτια λέμε ;)

by Κώστας Μπουκουβάλας - Ζηλεύω.

by Ευριπίδης Αγγελόπουλος - @Mπουκουβάλας για μίλα με το ραδιοφωνικό σου ταίρι. Αν είναι κάνετε πάρτι της Φωνής του Πιγκουίνου αρχές Γενάρη! φιλιά στη σαλονίκη λέμε ;)

by godspeed - @monkie μα τα αιθερικά σας σώματα ήταν εκεί! σας είδα εγω ο ίδιος με τα μάτια μου να τα πίνετε στη μπάρα! @Ευριπίδης : Είστε ο Πελέ της φωτογραφιάς!

by Panos_Michail - Αχα!;-)

by palioxaraktiras - Κριμα και λυπαμαι που δεν τα καταφερα να ερθω χτες. Στο επομενο ξανα. Ομως εχω μια απορια σχετικα με τις φωτο. Αυτες με τηνμ κουνημενη πορτα γιατι τις βαλατε? Δημιουργουν ατμοσφαιρα??? χαχαχαχααχαχαα

by llama doble - @palioxaraktiras οι κουνημένες φωτό νομίζω ότι αποδίδουν το (οινο)πνεύμα της βραδιάς (και του σταθμού γενικότερα...). αγαπητέ να προσέξετε τις απουσίες σας... μπορεί να (παλιο)χαρακτηριστείτε! εμείς πάντως έχουμε αναλάβει δέσμευση να στηρίξουμε με τις αποδεδειγμένες πλέον (νομίζω;;;) μουσικοχορευτικές μας ικανότητες μας ΚΑΙ το επόμενο πάρτυ του σταθμού!!!! ....και από αυτό το βήμα θα ήθελα να ευχαριστήσω το θεό (oh my godspeed!!!!), το γιατρό (Dr Who?????) και όλους τους συνεργάτες για την εξαιρετική βραδιά :)))))) και εις άλλα με υγεία!!!!!!!!!!!!! (ΥΓ αφεντικό μπορείτε να μας στείλετε και καμία από τις λογοκριμένες φωτό για το μυστικό μας αρχείο;;;;)

by djfree - πολύ χαίρομαι παιδιά!!! μπράβο!!! πάντα τέτοια!!! :-))

by Doctor Who - @llama doble : ελπίζω να μη διαρρεύσουν εκείνες οι φώτος που χορεύαμε ολόγυμνοι πάνω στο πάγκο της μπάρας του Γκοντού και φορούσαμε μόνο τα καπελάκια/φωτιστικά...

by llama doble - @Doctor Who ... αχ γιατρέ μου!!! τι'ναι αυτά που λέτε;;;; κοκκινίζω!!!! όχι, όχι δεν εννοούσα αυτές. αυτές θα χρησιμοποιηθούν στο επόμενο στάδιο προώθησης του σταθμού, που συζητάγαμε χθες με τ'αφεντικό ;) εγώ εννοούσα τις άλλες που θα στείλουμε στην Α(υ)στραλία για το γαμβρό :D

by Mexican_Moon - Α, ρε γαμώτο, το έχασα. Ωραία φαίνεται. Ίσως τα πούμε την επόμενη φορά. Not about to see your light, and if you wanna find hell with me, I can show you what is like..

by Kiss - Αυτά είναι! Θα προσπαθήσω να έρθω την επόμενη φορά :)



20 - Όσοι «κατεβάζουν» παράνομα τραγούδια από το Ίντερνετ, δαπανούν και περισσότερα χρήματα για νόμιμη μουσική

ανέβηκε στις 02-Nov-2009 από Ευριπίδης Αγγελόπουλος

Οι εταιρίες μπορεί να κυνηγάνε όσους «κατεβάζουν» παράνομα μουσική από τον διαδίκτυο, όμως μια νέα βρετανική έρευνα δείχνει μια πιο πολύπλοκη εικόνα, καθώς οι «παράνομοι» ταυτόχρονα δαπανούν περισσότερα χρήματα για αγορά νόμιμων τραγουδιών, σε σχέση με όσους δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με το «σπορ» του παράνομου κατεβάσματος.

όλο το άρθρο στο enet εδώ 

χωρις σχόλια



<< page 2 of 20 >>