92 posts by Lambros_Fatsis

<< page 2 of 10 >>


11 - ‎!Reggae Sounds of Political Protest and Dissent !AT HOME WITH BOULEVARD SOUNDSYSTEM! ΑΠΟΨΕ 23:00-0:00!

ανέβηκε στις 17-Jun-2011 από Lambros_Fatsis

χωρις σχόλια



12 - !Dusty old 7" vinyl @ TONIGHT's At Home w/ Boulevard Soundsystem 23:00-0:00 @radiobubble!

ανέβηκε στις 10-Jun-2011 από Lambros_Fatsis


 

χωρις σχόλια



13 - !Dubplate and 45s parade ΑΠΟΨΕ @radiobubble 23:00-0:00! At Home w/Boulevard Soundsystem

ανέβηκε στις 03-Jun-2011 από Lambros_Fatsis

 

... κι αν είστε στο Brighton... 

 

χωρις σχόλια



14 - !(Reggae) Sounds of political protest ΑΠΟΨΕ 23:00-0:00 @radiobubble w/ Boulevard Soundsystem!

ανέβηκε στις 27-May-2011 από Lambros_Fatsis

χωρις σχόλια



15 - !AT HOME WITH BOULEVARD SOUNDSYSTEM INNA RIGHTEOUS, HEARTY MOOD! ΑΠΟΨΕ ΠΑΡ, 20 ΜΑΙΟΥ 23:00-0:00!

ανέβηκε στις 20-May-2011 από Lambros_Fatsis

χωρις σχόλια



16 - Boulevard Soundsystem @ ΤΑ ΝΕΑ 2009-2011

ανέβηκε στις 19-May-2011 από Lambros_Fatsis


Ακούμε Μουσική

Των Μαρίας Μαρκουλή και Χάρις Ποντίδα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

 

"Μπορείς να χαζεύεις τα δισκάκια με τις ώρες, καθώς ο Βoulevard Soundsystem (Λάμπρος Φάτσης) αλλάζει τις μουσικές στα πικάπ. Μπορείς και να κοιτάς μόνο το ταβάνι (ή τον ουρανό - έχει και τραπεζάκια έξω), δικαίωμά σου, δεν σε ενοχλεί κανείς. Αλλά εγώ κολλάω πάρα πολύ με αυτά που παίζει. Τζαμαϊκάνικη reggae, calypso και τέτοια εξωτικά, rocksteady, διαλεγμένα πολύ προσεκτικά από selector που έχει γνώση. Το έργο «παίζεται» τις Πέμπτες του Ιουνίου (όσες μένουν ακόμη) στο «Βelafonte» της οδού Αγησιλάου. Downtown, αλλά θα έχουμε συνέχεια και σε άλλα μέρη της πόλης"

 

[Link: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=96&ct=4&artid=4581842&nid=0&rid]

 

 Η ρέγκε κάνει αντίσταση

 

Της Μαρίας Μαρκουλή

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

 

"Πιο νέος στη ρέγκε πιάτσα εδώ, αλλά δραστήριος και µε το δικό του φαν κλαµπ, ο Βoulevard Soundsystem (Λάµπρος Φάτσης) δουλεύει µε αφοσίωση τα σετ του και µπορεί κανείς να τον ακούσει, εκτός από τα πικάπ της πόλης, και στο www. radiobubble. gr. Το σήµα της εκποµπής του έχει ηχογραφήσει ο Βrother Culture, ράστα ΜC από το Μπρίξτον"

 

[Link: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=4599056]

 

 

 Ήχοι τζαμαϊκανής επανάστασης σε αθηναϊκά πικάπ

 

 Μαρία Μαρκουλή

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009

 

«Γεννήθηκε» και γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τα 50ς στα γκέτο του Κίνγκστον και στην τζαμαϊκάνικη κουλτούρα σημαίνει μια ομάδα από DJs και τραγουδιστές (ΜCs) που παίζουν ska, rocksteady, reggae. Το soundsystem είναι ο ήχος που προσγειώθηκε τελευταία στα ελληνικά πικάπ και ο Βoulevard Soundsystem (Λάμπρος Φάτσης), ένας από τους συνεπείς και δυνατούς «παίκτες» στον χώρο. 

 

«Έκανα την πρώτη μου συναυλία σε έναν στάβλο στην Αγγλία, όπου το κοινό βέβαια ήταν πιο εξοικειωμένο με τον ήχο και την κουλτούρα των τζαμαϊκάνικων soundsystem», λέει. Στη συνέχεια κατάφερε να γίνει σταθερός στα πικάπ του «Αcademi Βar» και του «Ηendre Ηall» της Βόρειας Ουαλίας, και έπαιξε σε φεστιβάλ μέχρι να φορτώσει τα δισκάκια για την επιστροφή στα πάτρια εδάφη. 

 

«Ανάμεσα στα πρώτα εδώ event ήταν τα Rudy Τuesdays στο "Guru Βar", όπου έπαιζα reggae, dancehall, funk- ήταν αρκετοί που έρχονταν συνειδητά να ακούσουν αυτόν τον ήχο, και άλλοι όχι». Το κοινό σήμερα έχει γίνει πιο απαιτητικό και εκλεκτικό ως προς το τι θα ακούσει. Ο Βoulevard Soundsystem εξομολογείται πως βασική φροντίδα του είναι «να μην παίζω στο σετ μου πράγματα που έχω ήδη ακούσει έξω». Παραδοσιακά άλλωστε, τα soundsystem ήταν πάντα ανταγωνιστικά- ποιος θα ξεχωρίσει με τις καλύτερες μουσικές, μια και έπαιζαν καινούργια κομμάτια (ώσπου άρχισαν τις δικές τους παραγωγές) προσελκύοντας κόσμο, και εξελίχθηκαν στα 60ς και στα 70ς σε φαινόμενο κοινωνικοπολιτικό που επηρεαζόταν από τις δονήσεις των αλλαγών στην Τζαμάικα. Πολύ μακριά από το Κίνγκστον της Τζαμάικας και το Κάμπντεν του Λονδίνου, στα κλαμπ της Αθήνας, η σημερινή κατάσταση φιλτράρεται μέσα από αυτόν τον ήχο. Ο Soundsystem αλλάζει τα 45άρια στα πικάπ και ένας άνεμος από Καραϊβική φτάνει ώς του Ψυρή. 

 

«Η αλήθεια είναι πως έξω μπορείς πιο εύκολα να παίξεις κάτι διαφορετικό, γιατί έχουν έναν πιο εγκεφαλικό τρόπο ακρόασης. Εδώ είναι πιο δύσκολο από την άποψη ότι ο κόσμος θέλει πιο πολύ κάτι οικείο να ακούσει». 

 

Σαν κοινωνιολόγος (τον κέρδισε η μουσική από την ακαδημαϊκή καριέρα), ο Λάμπρος Φάτσης φωτίζει και την άλλη όψη του ρυθμού: «Υπάρχει σταθερά ένα πολυπολιτισμικό υπόστρωμα που στηρίζει αυτή τη σκηνή. Άλλωστε έτσι είχε ξεκινήσει από τη δεκαετία του ΄50, που δεν ήταν μόνο μουσική, αλλά μια ευρύτερη υπόθεση που είχε κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα». Στα ηχεία ska και soul, rocksteady, calypso συναντούν τα χρώματα της reggae. Και η Τζαμάικα βρίσκεται κοντά όσο ποτέ. 

 

[Link: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4547842&ct=4

 

 

χωρις σχόλια



17 - !More Jamaicanised diggables @ At Home w/ BS. ΑΠΟΨΕ ΠΑΡ, 13/5 23:00-00:00!

ανέβηκε στις 13-May-2011 από Lambros_Fatsis

χωρις σχόλια



18 - BS. nice-up right after Senegalese band Bakk Lamp Fall SAT, 14th May @ The Gladstone (Brighton)

ανέβηκε στις 12-May-2011 από Lambros_Fatsis


 
 http://www.youtube.com/watch?v=DxFNmowGTf0

χωρις σχόλια



19 - Boulevard Soundsystem's debut night in Brighton feat. Serocee *Fri, 3rd June*check it!

ανέβηκε στις 05-May-2011 από Lambros_Fatsis

χωρις σχόλια



20 - !Ο Λάμπρος Φάτσης (Boulevard Soundsystem) γράφει για τον Smiley Culture στο Billboard.com.gr!

ανέβηκε στις 02-May-2011 από Lambros_Fatsis

 

[H δημοσιευμένη εκδοχή του κειμένου βρίσκεται εδώ: http://billboard.com.gr/articles/i69

 

 

 

 

 

 

Smiley Culture: «Χαμογελώντας στονρατσισμό»

 

Από τον ΛάμπροΦάτση

 

Το παρόν κείμενο δεν αποτελεί επιθανάτιο επίγραμμα στη μνήμη μιας μουσικήςδιασημότητας, όπως και ο γράφων δεν είναι επικηδειογράφος η μουσικοκριτικός. Μετην ελπίδα πως αυτό το εισαγωγικό disclaimer δεναποθαρύνει αλλά ενδεχομένως ενισχύει την περιέργεια του αναγνώστη να συνεχίσεινα διαβάζει, μπορώ να σας συστηθώ και να υποδεχτώ και το περιεχόμενο του παρόντοςκειμένου στα πλαίσια αυτής της πρώτης μου γνωριμίας μαζί σας.

 

 Όταν με προσέγγισε η Μαρία(Μαρκουλή) με την ιδέα ενός κειμένου για τον Smiley Culture, πιστεύω πως το έκανεγνωρίζοντας πως απευθύνεται σε έναν reggae selector κι όχι σε ένα μουσικό δημοσιογράφο και μετην ιδιότητα του πρώτου σκοπεύω να μονοπολήσω την ηλεκτρονική σελίδα τηςελληνικής έκδοσης του Billboard, μοιραζόμενος μαζί σαςτις σκέψεις, τις βιωματικές ιστορίες και τους προβληματισμούς μου γύρω από έναιδιαίτερα μυστηριώδη θάνατο ενός reggae star που θα μπορούσε να έχει ακόμα και νουάρ προεκτάσειςδεδομένου ότι διαφέρει αισθητά από την ρουτινιάρικη αφήγηση καρδιακών επεισοδείων,καρκίνων του ήπατος που ταλαιπώρησαν πολλούς από τους πρόσφατα αποδημήσαντες πρωταγωνιστέςτης reggae.

 

Ο θάνατος του Alton Ellis προ ετών με βρήκε στο Λονδίνο αναζητώνταςσπάνια και δυσεύρετα 7ίντσα originals από το Studio One , η είδηση για το ταξίδιτου Sugar Minott  στην αιωνιότητα με πέτυχε να τον μνημονεύω μετον Mad Professor στοστούντιο του radiobubble, ενώ ο απόηχος τουθανάτου του Gregory Isaacs με αγγάρεψε,‘ανοίγοντας’ το αφιέρωμα του Abba Shanti-I στον ‘Cool Ruler’ τον περασμένο Νοέμβριοστο Brighton.  Εν τω μεταξύ αντίστοιχα μουσικά obituaries συσσωρεύονταν στον Τύπο και στο διαδίκτυογια τους Steely and Clevie, Glen Adams και Lyn Tait από τηνστεγνή πένα επαγγελματιών στα media και από ταμελαγχολικά post στα νέαμέσα από θιασώτες της τζαμαικάνικης μουσικής κουλτούρας που συνέδεαν ένακομμάτι της προσωπικής τους εμπειρίας με την μουσική διαθήκη των ‘ηρώων’ τους. Τίποτεδεν θα μπορούσε όμως να προετοιμάσει την ένταση, έκταση και το ηφαιστειακό κύμααντιδράσεων που προκάλεσε ο θάνατος του Smiley Culture στις 15 Μαρτίου του 2011, κι αυτό διότι οισυνθήκες του θανάτου του βρετανού αυτού bubbler ήταν πολύπιο σύνθετες και μυστηριώδεις από μια καθιερωμένη αναγγελία θανάτου ενόςδημόσιου προσώπου.

 

Στις 15 Μαρτίου του 2011 επισκέπτεται τον Smiley Culture η αστυνομία στα πλαίσια ελέγχου γιαναρκοεμπόριο, 25 λεπτά αργότερα ο Smiley Culture κείτεται νεκρός με ένα μαχαίρι στο στήθος.Η εκδοχή της αστυνομίας; Του επέτρεψαν να ετοιμάσει μια κούπα τσάι στην κουζίνακαι κατά τη διάρκεια της ιεροτελεστίας του τσαγιού ο Smiley Culture αυτομαχαιρώθηκε.Εξαγριωμένη η οικογένεια του Smiley Culture (aka David Emmanuel), χαρακτηρίζει τονθάνατο του Smiley ως τουλάχιστον ύποπτο και την αμέσωςεπόμενη μέρα οργανώνει ένα press conference όπου εν μέσω της συγκινητικής παρουσίαςφίλων και συνεργατών του Smiley Culture (ανάμεσα τους ο Tippa Irie, ο Asher Senator και ‘παράγοντες’ του Dub Vendor) καταρρίπτεται ηδικαιολογία της αστυνομίας ως τουλάχιστον παράλογη αν όχι καταγέλαστη καισυντονίζεται η πρωτοβουλία No Justice, No Peace που μέσωτου διαδικτύου συγκεντρώνει την διαμαρτυρία της μαύρης κοινότητας αλλά και των reggae aficionados με σκοπόνα αποδοθεί δικαιοσύνη και να εξαπολυθεί σκληρή κριτική στην αστυνομία για τονπλημελλή χειρισμό της υπόθεσης. Εκκρεμεί ακόμα επίσημη δήλωση/απολογία τηςαστυνομίας γύρω από το συμβάν που έχει λάβει πολιτικές διαστάσεις δεδομένου ότιπροστίθεται στους αινιγματικούς θανάτους συνοδεία της αστυνομίας τα τελευταία 5χρόνια, ένας αριθμός που κατά τα στοιχεία της αστυνομίας αγγίζει τους 320 ενώ ηοικογένεια του Smiley υπολογίζει 500 τέτοια περιστατικά.

Δεδομένων των περιστατικών αυτών, η υπόθεση Smiley Culture ευλόγως προκαλεί συζητήσεις που άπτονταιτου υπόγειου ρατσιστικού προσανατολισμού των βρετανικών αρχών, διυλισμένου μέσααπό μία κουλτούρα που ο επιφανής κοινωνιολόγος Paul Gilroy αποδίδειστην «μεταποικιοκρατική μελαγχολία» του Ηνωμένου Βασιλείου. Στο βιβλίο του There Aint No Black in the Union Jack, ο Gilroy αφιερώνει 3 σελίδες στον Smiley Culture όπουσυνδέει τις ρίμες του Smiley με τονρόλο του «οργανικού διανοούμενου»  πουεπεμβαίνει στο δημόσιο βίο σχολιάζοντας μέσω του μικροφώνου, προκειμένου ναευαισθητοποιήσει τη μάυρη κοινότητα σε ζητήματα που την αφορούν και τηναποκλείουν από το κοινωνικό σύνολο.   

Το περιεχόμενο του πρώτου single του Smiley Culture (Cockney Translation), ηχογραφημένο το 1984 δεναπέχει πολύ από τον χαρακτηρισμό του Gilroy αφού ο Smiley ριμάρει ταυτόχρονα στα patois και τα cockney, δύο αστικές διαλέκτους, η πρώτη τζαμαικάνικη και ηδεύτερη αγγλική, παγιώνοντας με χιουμοριστικό τρόπο την ‘διπλή συνείδηση’ τωνμαύρων Βρετανών με καταγωγή από την Καραιβική αλλά με τη ζωή τουςαγκυροβολημένη στα μητροπολιτικά κέντρα της Αγγλίας. To B-side του ίδιου δίσκου (Roots and Reality) αν και δεν είχε τηνεπιτυχία του Cockney Translation αποτελεί δείγμα της‘κινητικής προφορικότητας’ του ‘οργανικού διανοούμενου’ που εδραίωσε τον Smiley ως MC στο Saxon Sound(system) ανοίγοντας τον δρόμο για τον Asher Senator, τον Tippa Irie και τον Papa Levi που εισήγαγαν το fast-chatting στη reggae ως καθαρά βρετανική καινοτομία πουεπικράτησε και επηρρέασε στυλιστικά τους περισσότερους σύγχρονους reggae dancehall chatters από τον General Levy ως τον Serocee καθώς και τους πρωτοπόρους του βρετανικού hip hop από τους TY, Seanie T, Roots Manuva και Rodney P μέχρι τον Tinie Tempa και τον Chipmunk. Ειρωνικά όμως το κομμάτι που καθιέρωσε τον Smiley Culture ήταν το Police Officer, ηχογραφημένο το 1985 στην κουζίνα του Dub Vendor στο Νότιο Λονδίνο, τοοποίο σκαρφάλωσε στο Νο.12 των charts καιεκτόξευσε τον Smiley στα βρετανικάTop of the Pops. Θέμα του Police Officer ήταν η φανταστική ιστορία της σύλληψης του Smiley Culture από την αστυνομία για την κατοχήμαριχουάνας όπου έναντι εντάλματος οι αρχές του ζητούν να υπογράψει αυτόγραφομε αφορμή την επιτυχία του Cockney Translation.

Μερικές δεκαετίες μετά η συνάντηση του με τους police officers της  Scotland Yard του στοίχισε τη ζωή, αποτέλεσε όμως και την αφορμή γιαμια μαζική πορεία 1000 ατόμων στις 16 Απριλίου του 2011 όπου η μαύρη κοινότητακαι η κουλτούρα των soundsystem αποκάλυπτετον σπινθηροβόλο χαρακτήρα της έξω από τα κεντρικά γραφεία της Scotland Yard όπουσυνθήματα, σειρήνες και ένας εντυπωσιακός μονόλογος σε ρίμες από τον Asher Senator σφράγισανένα επεισοδιακό αποχαιρετισμό στον Mr.Cockney Translator αποκαλύπτωνταςπαράλληλα τις ανοιχτές πληγές του ρατσισμού στην σύγχρονη βρετανική αυτοκρατορίαπου σε λίγες μέρες θα κοσμείται από την περήφανη σημαία του έθνους με αφορμήτον βασιλικό γάμο του πρίγκηπα William με την Kate Middleton.

 

(Ο Λάμπρος Φάτσης (Boulevard Soundsystem) εμφανίζεται το Μάιο στην Ελλάδα με τον Serocee παρουσιάζοντας την νέα τους βραδιά στο Brighton ενώ επιμελείται την εβδομαδιαία εκπομπή At Home with Boulevard Soundsystem στο radiobubble.gr)

 

  

 

 

 

χωρις σχόλια



<< page 2 of 10 >>